Αυτό αποδείχτηκε αρκετά επίπονο λόγω της δύσκολης απόκτησης γνώσης σχετικά με το hardware του IBM/PC και το interfacing του. Μη βλέπετε το σημερινό Internet που σου δίνει απεριόριστη γνώση και αμέσως. Τότε, ούτε καν η βιβλιογραφία δεν ήταν αρκετή. Μου βρήκε λοιπόν ο αδελφός μου ο Αντρέας ένα βιβλίο του Peter Norton, με τίτλο The IBM/PC from InsideOut. Η γνώση που απέκτησα διαβάζοντας το BIOS του PC, και η προηγούμενή μου ενασχόληση με τα ψηφιακά κυκλώματα με οδήγησαν στο ν' αρχίσω τις πειραματικές κατασκευές.

Αυτό είναι το πρωτότυπο της κάρτας  Input/Output για PC που λειτούργησε άριστα. Υπήρξαν φυσικά πριν από αυτό και μερικά αποτυχημένα πρωτότυπα, αλλά με καθένα από αυτά μάθαινα και κάτι ακόμη που ήταν πολύτιμο για την επόμενη δοκιμή.

Αυτό είναι το πρωτότυπο πληκτρολόγιο, που στο δοκιμαστικό του στάδιο ήταν μόνιμα κολλημένο πάνω στην κάρτα Ι/Ο. Διακρίνεται μόνο το ένα LED από τα τέσσερα που θα είχε τελικά.

Μια φωτογραφία που δείχνει μαζί τις δύο πλακέτες.

Η πρώτη πλακέτα για εμπορική χρήση.

    Στο πρώτο φροντιστήριο πελάτη που "στήθηκε", έκαναν την εμφάνισή τους και τα πρώτα πληκτρολόγια  που ήταν μεταλλικά παρακαλώ. Από αλουμίνιο. Και οι απαντήσεις των μαθητών δίνονταν με πιεστικούς διακόπτες, σαν αυτούς της φωτογραφίας. Πολύ ανθεκτικούς. Είχα υπ' όψιν μου όταν κατασκεύασα την πρώτη παρτίδα πληκτρολογίων, ότι πρέπει να αντέχουν σε κακομεταχείριση... Είχα άδικο. Έπρεπε να αντέχουν σε μεγάλη κακομεταχείριση. Τα παιδιά σε λίγες μέρες ΞΕΒΙΔΩΣΑΝ τα πλήκτρα και μας τα έδωσαν στο χέρι!!! 

    Άρχισα να δουλεύω μια νέα ιδέα για το "απαραβίαστο" των πληκτρολογίων και για την απλούστευση της διαδικασίας κατασκευής. Διότι δεν ξέρω αν σας το είπα, μέχρι τότε έκανα τον σχεδιαστή, συγκολλητή, προγραμματιστή, κόφτη λαμαρινών, στρατζαδόρο, πωλητή, σύμβουλο και εγκαταστάτη του συστήματος. Εκεί να δείτε συνδυασμό γραβάτας και Black & Decker.  Η ιδέα ήταν να αποτελείται όλο το πληκτρολόγιο από μία πλακέτα χωρίς κινητά σημεία (όπως οι διακόπτες που φθείρονται). Στη θέση των τεσσάρων διακοπτών πλέον, υπήρχαν σημεία πάνω στην πλακέτα που ο χρήστης απλά ακουμπούσε το δάκτυλό του. Η ιδέα είχε πρωτοεμφανιστεί στις τηλεοράσεις (ασπρόμαυρες τότε) που άλλαζαν κανάλι με απλή επαφή. Το αποτέλεσμα φαίνεται στις παρακάτω εικόνες.

Αυτή είναι η χρονολογική εξέλιξη της όψης των πληκτρολογίων της πρώτης γενιάς CAES. Το τελευταίο και οριστικό είχε και μια πράσινη επίστρωση προστασίας, την οποία δεν είχαν οι πρόγονοί του. Αντίθετα αυτοί είχαν επικασσιτερωμένη πρόσοψη. Γενικά αυτή η λύση άντεξε πολύ καλά τις κακουχίες στα χέρια των παιδιών. Πιο κάτω βλέπετε διάφορες εικόνες από το υλικό της πρώτης γενιάς CAES. Όσο για το λογισμικό του, δείτε αυτό τον σύσδεσμο.