Άρχισα να  πειραματίζομαι με έξυπνες οθόνες υγρών κρυστάλλων της SEIKO. Το "έξυπνες" εννοεί ότι στο ίδιο module βρισκόταν η οθόνη και τα κυκλώματα οδήγησής της. Για το σκοπό αυτό επιλέχθηκε ένας τύπος με 80 χαρακτήρες (2 x 40). Μετέτρεψα ελαφρώς μια κάρτα Ι/Ο του CAES,  τη συνέδεσα στο bus της οθόνης και άρχισα να μαθαίνω το πρωτόκολλο και τις εντολές για το χειρισμό της οθόνης LCD. Έτσι, από το PC και με γλώσσα Quick Basic για DOS, ήταν σχετικά εύκολο να μάθω πως θα χειριστώ την οθόνη LCD και μάλιστα σε εκείνη τη χρονική περίοδο αναπτύχθηκαν και τα ελληνικά της.

     Το επόμενο και πιο δύσκολο στάδιο, ήταν να αναπτυχθεί ένα framework δουλεύοντας πλέον πραγματικά πάνω στον microcontroller. Η πλακέτα θα περιελάμβανε τον microcontroller με τη ROM, τη στατική RAM των 32Kbytes, την μπαταρία λιθίου (για να μη χάνει τα δεδομένα η RAM όταν το σύστημα έσβηνε), ένα beeper για τον ήχο, τα υπόλοιπα εξαρτήματα για την υποστήριξη του microcontroller και τα διάφορα βύσματα.

Για την ανάπτυξη του BIOS χρησιμοποιήθηκε γλώσσα ASSEMBLY της σειράς MCS-51 σε εικονική ROM. Δηλαδή, ο κώδικας γραφόταν στο PC, γινόταν το compilation και μετά γινόταν upload από την σειριακή θύρα σε μια ενδιάμεση πλακέτα με RAM. Εκεί αποθηκευόταν το binary image.Από εκείνη τη στιγμή και μετά η RAM αυτή αποτελούσε τη ROM του microcontroller. Για ζωντανό debug ούτε λόγος. Γι αυτό το σκοπό ειδικές ρουτίνες έκαναν echo στην άλλη σειριακή του PC τα μηνύματα του developer και έτσι υλοποιήθηκε ένα στοιχειώδες trace. Βέβαια η INTEL είχε ολόκληρους σταθμούς εργασίας που προσέφεραν αυτές τις ευκολίες αλλά δεν ήταν για την τσέπη μου!!!

Η πλακέτα σε πειραματικό στάδιο.

Η πλακέτα σε τελικό στάδιο. Φαίνεται η οθόνη και το βύσμα του πληκτρολογίου.

Αυτή η συσκευή είναι ο EEPROM programmer που κατασκεύασα μόνος μου (όπως και το λογισμικό του). Ο επεξεργαστής έμπαινε στη θέση που φαίνεται και με τη βοήθεια της κάρτας Ι/Ο, το PC έγραφε το BIOS στην εσωτερική EEPROM του microcontroller. Και αυτή η συσκευή υπήρχε στο εμπόριο αλλά είπαμε, δεν ήταν για την τσέπη μου..

Το κουτί της κατασκευής ήταν από πλαστικό φύλλο, διαμορφωμένο σε καλούπι vacuum. (Όχι αυτό δεν το έφτιαξα μόνος μου. Και μετάνιωσα για αυτό.) Φαίνονται τα σημεία που θα τρυπηθούν για τα βύσματα (Τροφοδοσία, διακόπτης, RS-232)

Η πλακέτα χωρίς τον επεξεργαστή.

    Με βάση το πρωτόκολλο RS-232, αναπτύχθηκε ένα νέο, ανωτέρου επιπέδου, που πραγματοποιούσε την επικοινωνία μεταξύ του PC και του CAES II. Το λογισμικό που έτρεχε στο PC, διατηρούσε βάση δεδομένων των τάξεων, των μαθητών, των ασκήσεων και των αποτελεσμάτων. Διέθετε έξυπνο editor για τις ασκήσεις και τις σωστές απαντήσεις. Παράδειγμα: Σε δεδομένη ερώτηση, απαντήσεις όπως "it's a boy" και "it is a boy", είναι σωστές παρά το ότι σαν strings είναι διαφορετικές. Ο έξυπνος editor έδινε τη δυνατότητα στο συγγραφέα της άσκησης να συμπεριλάβει διάφορες σωστές απαντήσεις, να μη λαμβάνει υπόψη του, κατά την αξιολόγηση, σημεία στίξης κ.λ.π. Υπήρχε η δυνατότητα εκτύπωσης της άσκησης με έμφαση στα λάθη, συγκεντρωτικής βαθμολογίας κ.α.